Αγάπη στο πρώτο βήμα με τα ξυπόλητα παπούτσια ZAQQ YORQ

Βασισμένο σε αληθινή ιστορία

«Θες να το δοκιμάσεις;;;». Αυτή τη φορά δεν επρόκειτο για ένα υγρό κομμάτι κέικ σοκολάτας. Περπατούσα με την καλύτερή μου φίλη όταν μου είπε για το πρώτο της ζευγάρι ξυπόλητα παπούτσια με μάτια που γυαλίζουν. Επειδή μου φάνηκαν εξαιρετικά δυσδιάκριτα, δεν είδα κανένα λόγο να τους ρωτήσω για τα υποδήματά τους. Συγνώμη!

Μέχρι εκείνη την ημέρα, οφείλω επίσης να ομολογήσω, δεν είχα ακούσει ποτέ για αυτό το είδος παπουτσιών. Ακουγόταν περίεργο και δεν ήμουν σίγουρος τι να περιμένω. Λοιπόν, μάλλον δεν θα πέθαινα από αυτό...

Δεδομένου ότι η κοπέλα μου είναι επίσης αξιολάτρευτη και απολύτως εξαιρετική (ποιος ιππεύει ένα άλογο στη δουλειά;) και όλα με τα οποία είναι παθιασμένα είναι πολύ ωραία και μοντέρνα, συμφώνησα και ανταλλάξαμε - αλλά μόνο το σωστό παπούτσι. Ήθελα να είμαι στην ασφαλή πλευρά. Μόλις γλίστρησα και έδεσα το κορδόνι, άρχισα να τρέχω και μετά συνέβη...

Πώς το πρώτο ξυπόλητο παπούτσι άλλαξε τη ζωή μου

...Ήμουν σε ζάλη. Όχι επειδή έπεσα. Χα-Χα! Όχι. Φορώντας δύο διαφορετικά παπούτσια, θα μπορούσα να διακρίνω μια άμεση διαφορά. Ενώ το δικό μου παπούτσι περιόριζε το πόδι μου, τα δάχτυλα των ποδιών και οι μπάλες των ποδιών μου είχαν αρκετό χώρο στο ξυπόλυτο παπούτσι. Το παπούτσι ήταν εξαιρετικά μαλακό και ταίριαζε τέλεια στο πόδι μου. Ήταν μαλακά και πολύ ελαφρύ, σαν να μην φορούσα καθόλου παπούτσια. Αλλά ήταν εκεί! Θα μπορούσα να τον δω;

Αλλά το πραγματικό αποκορύφωμα, που με έκανε να μην μπορώ να συγκρατήσω τον ενθουσιασμό μου, ήταν η εξαιρετικά εύκαμπτη και απαλή σόλα. Κάθε βήμα με έκανε να νιώθω το έδαφος. Με τα μάτια ανοιχτά και το στόμα ανοιχτό, μόνο μια σκέψη πέρασε από το μυαλό μου: είχα ερωτευτεί.

Από παιδί μου άρεσε να τρέχω ξυπόλητος. Είχαμε έναν μεγάλο κήπο. Ήταν το υπαίθριο playroom μου. Εκεί θα μπορούσα να εξερευνήσω τον κόσμο με τα πόδια μου. Νιώθοντας το απαλό γρασίδι, τις γωνιώδεις πέτρες -που έλαμπαν αναιδώς το καλοκαίρι- τη λεπτή, γαργαλητό άμμο και τις γρατσουνιές τρίχες του χαλιού μας- ήταν πάντα μια φανταστική περιπέτεια.

Αναπολώντας, είχα φορέσει τώρα το δεύτερο ξυπόλητο παπούτσι και ήμουν σίγουρος: ο φίλος μου δεν θα τα έπαιρνε ποτέ πίσω.

Όχι, υπήρχε άλλο πρόβλημα...

Η καταπιεσμένη επιθυμία για ξυπόλητα παπούτσια

Παρόλο που σκέφτηκα για λίγο να φύγω με ένα γρήγορο (και σούπερ, μέγα, εξαιρετικά άνετο!) βήμα για να αποκαλέσω τελικά τα παπούτσια δικά μου, απέρριψα αυτήν την αηδιαστική σκέψη και φυσικά επέστρεψα τα παπούτσια. Φιλία για πάντα.

Τι έγινε όμως μετά; Τι απέγινε η μεγάλη μου αγάπη για τα ξυπόλητα παπούτσια;

Είχαμε πραγματικά χάσει την επαφή μεταξύ μας για μερικά χρόνια - το ξυπόλυτο παπούτσι κι εγώ. Ο λόγος τότε δεν ήταν το σχήμα, το οποίο κάποιοι βρίσκουν ότι είναι κάτι που πρέπει να το συνηθίσουν. Όχι, αυτό είναι απλά το σχήμα των ποδιών μας. Δεδομένου ότι το σώμα μας στο σύνολό του είναι ένα αισθητικό αριστούργημα, τα πόδια μας είναι επίσης τέλεια σχηματισμένα. Γιατί λοιπόν να μην φορέσετε ένα παπούτσι που αντιστοιχεί στο αρχικό περίγραμμα; Αυτό είναι επίσης πολύ πιο υγιεινό και αποτρέπει την κακή ευθυγράμμιση των δακτύλων των ποδιών και συνεπώς περαιτέρω προβλήματα υγείας. Για παράδειγμα, αυτό το αποτρόπαιο και ποταπό πλάσμα που αυτοαποκαλείται Vuxal Hallis, όχι, Hulla Vaxis, Axel Valgis ή ήταν Hallux Valgus; Τέλος πάντων, και εγώ το παλεύω πολλά χρόνια με αυτό. Τα ψηλοτάκουνα ήταν μεταξύ άλλων και η πτώση μου. Είθε να αναπαυθείτε εν ειρήνη.

Λοιπόν, πίσω στο πραγματικό πρόβλημα με το παπούτσι του φίλου μου: ήταν... το σχέδιο. Το παπούτσι ήταν απολύτως ανούσιο, ανέκφραστο, αντιθεαματικό. Αυτό το «κάτι» έλειπε. Κάτι ιδιαίτερο. Αυτό το «Ουάου» ή το «Ουάου» που σε κάνει να χειροκροτήσεις χαρούμενα. Ξέρω ότι δεν χρειάζεται πάντα να είναι υπερβολικό. Αλλά μερικές φορές συμβαίνει!

Και εκτός αυτού: Αν πρέπει να κλειδώσω τα πόδια μου (ξυπόλητη στη δουλειά; Καλύτερα όχι...), τότε τουλάχιστον θα πρέπει να είναι όμορφα. Σαν να ζούσαν στο δικό τους παλάτι; . Οπότε η επιθυμία για το τέλειο ξυπόλυτο παπούτσι ήταν αδρανής μέσα μου και μια μέρα θα ικανοποιούταν επιτέλους...

Ανακάλυψε ξανά τη χαμένη αγάπη για τα ξυπόλητα παπούτσια

Μετά από χρόνια, η αγάπη για τα ξυπόλυτα παπούτσια φούντωσε ξανά. Τελικά!

Η έρευνά μου έδειξε ότι τα ξυπόλυτα παπούτσια ή τα λεγόμενα «minimal shoes» είχαν πλέον καθιερωθεί περισσότερο στην αγορά. Ξεφύλλισα λοιπόν διάφορα ηλεκτρονικά καταστήματα γνωστών προμηθευτών ξυπόλητων παπουτσιών. Γνώρισα τον ZAQQ. Και ανακάλυψα ότι υπάρχουν δημιουργικά μυαλά εκεί με πάθος για βιωσιμότητα και σχεδιασμό που απαιτούν να δημιουργήσουν κάτι ξεχωριστό. Η λειτουργικότητα συναντά τον σχεδιασμό.

Το αποτέλεσμα είναι μια ποικιλία μοντέλων. Δεν έπρεπε πια να κάνω χωρίς τίποτα. Υπάρχουν μπαλαρίνες, επαγγελματικά παπούτσια, παντόφλες, μοκασίνια, παπούτσια εξωτερικού χώρου, παπούτσια για τρέξιμο, σανδάλια, παπούτσια με κορδόνια, κάλτσες, μπότες. Ακόμη και τα μοντέλα sneaker ποικίλλουν: μερικές φορές ψηλά ή μεσαία. Η μεγάλη γκάμα ξυπόλητων τύπων παπουτσιών με έκανε να κοιτάζω το tablet μου με δέος.

Είτε δυναμικό, κομψό, υπερβολικό, εξωτικό, κλασικό, casual, εκλεπτυσμένο, ρετρό, ρομαντικό, σπορ – υπάρχει κάθε στυλ, σε κάθε χρώμα. Είτε μονόχρωμη είτε χαρούμενα πολύχρωμη. Είτε αστραφτερό μεταλλικό είτε αντικειμενικό και καθαρό.

Σε αυτό προστίθενται τα βλέμματα. Πολύχρωμες σόλες και κορδόνια, αστραφτερές πέτρινες εφαρμογές, αστραφτερές παγιέτες, φλοράλ κεντήματα, κομψή δαντέλα, δροσερά πριτσίνια, ασημένιες και χρυσές αγκράφες, πλεγμένες τιράντες.

Οπότε είχα όνειρα και ιδέες για τα τέλεια ξυπόλητα παπούτσια. Το ZAQQ με ξύπνησε και μου ξεκαθάρισε: τα όνειρά μου όχι μόνο φαίνονται αληθινά, είναι!

Ακόμη και η αγαπημένη μου εξωτερική σόλα - το αποκορύφωμα κάθε ξυπόλυτου παπουτσιού - προσφέρεται σε διαφορετικές παραλλαγές. Με ή χωρίς απορρόφηση κραδασμών (αυτό δεν έχει να κάνει με το μαγείρεμα, αλλά με τη λειτουργία απορρόφησης της δύναμης που δημιουργείται όταν πατάτε) και διαφορετικά πάχη της σόλας και του βάθους του πέλματος.

Συγγνώμη, πίσω στην ιστορία. Έτσι μαράζωσα και λαχταρούσα το πρώτο μου ξυπόλητο παπούτσι. Αν δεν είχε προκύψει άλλο πρόβλημα: ανακάλυψα τόσα πολλά ιδιαίτερα και εκφραστικά σχέδια στο ZAQQ που λαχταρούσα, οπότε δεν ήξερα πώς θα πλήρωνα ποτέ για αυτά τα παπούτσια στη ζωή μου. Εντάξει, έτσι αποφάσισα «λιγότερο είναι περισσότερο». Και κάπως έτσι βρήκα το απόλυτο αγαπημένο μου ξυπόλητο παπούτσι... το YORQ.

Η αρχή μιας μεγάλης ιστορίας αγάπης για τα ξυπόλητα παπούτσια

Τελικά κράτησα το κουτί των παπουτσιών στα χέρια μου και το άνοιξα σε αργή κίνηση. Νομίζεις ότι είμαι τρελός; Ναι, ε, όχι! Απλώς πιστεύω ότι πρέπει να απολαμβάνετε κάθε δευτερόλεπτο της επιλογής του σωστού. Ας προχωρήσουμε λοιπόν. Αυτό που προέκυψε ήταν το βαθύ μαύρο χαρτί, το οποίο ξεδίπλωσα το ίδιο προσεκτικά και με θρόισμα. Και εκεί ήταν. Το αντικείμενο του πόθου μου. Το πρώτο μου ξυπόλυτο παπούτσι. Αγαπημένη μου ζζζζ!

Μια όμορφη μπότα μεσαίας κοπής που έχει σκηνοθετηθεί επιδέξια μέσα από το συνδυασμό του καλύτερου δέρματος σουέτ και νάπα. Ένα κόσμημα φτιαγμένο για μένα με τέλεια δεξιοτεχνία. Λίγο ρετρό και όμως απόλυτα σύγχρονο. Όταν κοίταξα πιο προσεκτικά, παρατήρησα ένα άλλο χαρακτηριστικό: την οπτική φτέρνα. Μοιάζει λίγο με επαγγελματικό παπούτσι με το πρόσχημα μιας μπότας. Εξαιρετικά μελετημένο μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια.

Η πρώτη μου βόλτα με τον "νέο μου άντρα" ήταν φυσικά ένα όνειρο. Παρεμπιπτόντως, δεν χρειάστηκε να σπάσω το παπούτσι ή να συνηθίσω σιγά σιγά να περπατάω με ξυπόλητα παπούτσια. Γιατί; Ούτε πρέπει να συνηθίσω να περπατάω ξυπόλητος.

Και για άλλη μια φορά συνειδητοποίησα για άλλη μια φορά: Τα πόδια μας μας μεταφέρουν χιλιάδες χιλιόμετρα στη ζωή μας και επομένως αξίζουν μόνο το καλύτερο. Δεν θέλω να φοράω άλλα παπούτσια. Μου άρεσε και μου άρεσε πάρα πολύ η αίσθηση του τρεξίματος.

Έτσι, τώρα που πούλησα σχεδόν όλα τα εσωτερικά μου έπιπλα για να απολαύσω τη νέα μου κακία και να έχω περισσότερα ξυπόλητα παπούτσια παρά πιάτα στο διαμέρισμα, μπορώ επιτέλους να καθίσω χαρούμενος και ικανοποιημένος. Όχι, φυσικά ήταν απλώς διασκεδαστικό. Έχω ακριβώς ένα περισσότερο σερβίτσιο από ό,τι έχω ξυπόλητα παπούτσια.

Το συμπέρασμά μου: με το τέλειο ξυπόλυτο παπούτσι μπορείς να νιώσεις και να απολαύσεις τη ζωή ακόμα περισσότερο.