ZAQQ YORQ yalınayak ayakkabıyla ilk adımda aşk

Gerçek bir hikayeye dayanmaktadır

“Denemek ister misin???”. Bu sefer konu nemli bir parça çikolatalı kek değildi. Bana parlayan gözlerle ilk çift yalınayak ayakkabısını anlattığında en iyi arkadaşımla birlikte yürüyordum. Son derece göze çarpmayan göründükleri için onlara ayakkabıları hakkında soru sormak için hiçbir neden görmedim. Üzgünüm!

O güne kadar şunu da itiraf etmeliyim ki bu tarz ayakkabıları hiç duymamıştım. Kulağa tuhaf geliyordu ve ne bekleyeceğimden emin değildim. Eh, muhtemelen bundan ölmezdim...

Kız arkadaşım da sevimli ve kesinlikle olağanüstü olduğundan (kim işe ata biner?) ve tutku duyduğu her şey oldukça havalı ve modaya uygun olduğundan, kabul ettim ve değiştirdik - ama yalnızca doğru ayakkabıyı. Güvenli tarafta olmak istedim. İçeri girip ayakkabımın bağını bağladıktan sonra koşmaya başladım ve sonra olan oldu...

İlk yalınayak ayakkabı hayatımı nasıl değiştirdi?

...şaşkınlık içindeydim. Düştüğüm için değil. Ha ha! Hayır. İki farklı ayakkabı giydiğimde doğrudan bir fark olduğunu anlayabiliyordum. Kendi ayakkabım ayağımı kısıtlarken, yalınayak ayakkabının içinde ayak parmaklarım ve ayak toplarım yeterli alana sahipti. Ayakkabı çok yumuşaktı ve ayağıma tam oturdu. Sanki hiç ayakkabı giymiyormuşum gibi yumuşacık ve çok hafifti. Ama o oradaydı! Onu görebilecek miydim?

Ancak heyecanımı gizleyemeyen asıl olay, süper esnek ve yumuşak tabandı. Her adım bana yeri hissettiriyordu. Gözlerim iri iri açılmış, ağzım açıkken aklımdan tek bir düşünce geçti: Aşık olmuştum.

Çocukluğumdan beri yalınayak koşmayı severim. Büyük bir bahçemiz vardı. Burası benim açık hava oyun odamdı. Orada ayaklarımla dünyayı keşfedebiliyordum. Yumuşak çimleri, yazın neşeyle parlayan köşeli taşları, ince, gıdıklayan kumu ve paspasımızın kaşındırıcı kıllarını hissetmek her zaman fantastik bir maceraydı.

Eski günleri anımsayarak, şimdi ikinci yalınayak ayakkabımı giymiştim ve emindim: arkadaşım onları asla geri alamazdı.

Ah hayır, başka bir sorun daha vardı...

Yalınayak ayakkabılara duyulan bastırılmış arzu

Kısa bir süre için hızlı (ve süper, mega, son derece rahat!) bir adımla ayrılmayı düşünsem de sonunda ayakkabıyı kendime ait olarak adlandırabildim, ancak bu iğrenç düşünceyi reddettim ve elbette ayakkabıları iade ettim. Sonsuza dek dostluk.

Peki sonra ne oldu? Yalınayak ayakkabılara olan büyük aşkıma ne oldu?

Aslında birkaç yıldır birbirimizle bağlantımızı kaybetmiştik; yalınayak ayakkabı ve ben. O zamanların nedeni, bazılarının alışması gereken şekli değildi. Hayır, bu sadece ayaklarımızın şekli. Vücudumuz bir bütün olarak estetik bir şaheser olduğundan ayaklarımız da mükemmel bir yapıya sahiptir. Öyleyse neden orijinal dış hatlarına uygun bir ayakkabı giymiyorsunuz? Bu aynı zamanda çok daha sağlıklıdır ve ayak parmaklarının yanlış hizalanmasını ve dolayısıyla daha fazla sağlık sorununu önler. Mesela kendisine Vuxal Hallis diyen bu iğrenç ve aşağılık yaratık, hayır, Hulla Vaxis, Axel Valgis mi, yoksa Hallux Valgus muydu? Neyse ben de uzun yıllardır bununla mücadele ediyorum. Yüksek topuklu ayakkabılar diğer şeylerin yanı sıra benim çöküşümdü. Huzur içinde yatsın.

Arkadaşımın ayakkabısındaki asıl soruna dönelim: o... tasarım. Ayakkabı kesinlikle anlamsızdı, ifadesizdi ve gösterişten uzaktı. O “kesin bir şey” eksikti. Özel bir şey. Sizi mutlu bir şekilde alkışlayan o “Vay” veya “Vay”. Her zaman abartılı olmak zorunda olmadığını biliyorum. Ama bazen öyle oluyor!

Ve ayrıca: Ayaklarımı kilitlemem gerekiyorsa (çalışmak için yalınayak mı? Daha iyi değil...), o zaman en azından güzel olmalılar. Sanki kendi küçük saraylarında yaşıyorlarmış gibi? . Böylece mükemmel yalınayak ayakkabıya olan arzum içimde uykudaydı ve bir gün sonunda tatmin olacaktı...

Yalınayak ayakkabılara olan uzun süredir kaybedilen sevgiyi yeniden keşfettik

Yalınayak ayakkabı aşkı yıllar sonra yeniden alevlendi. Nihayet!

Araştırmam yalınayak ayakkabıların veya "minimal ayakkabıların" artık piyasada daha yerleşik hale geldiğini gösterdi. Bu yüzden tanınmış yalınayak ayakkabı tedarikçilerinin çeşitli çevrimiçi mağazalarına göz attım. ZAQQ'la tanıştım. Sürdürülebilirlik ve tasarım tutkusu olan ve kendilerinden özel bir şeyler yaratmalarını talep eden yaratıcı beyinlerin olduğunu keşfettim. İşlevsellik tasarımla buluşuyor.

Sonuç olarak çeşitli modeller ortaya çıkıyor. Artık hiçbir şey olmadan yapmak zorunda değildim. Bale ayakkabıları, iş ayakkabıları, terlikler, makosenler, outdoor ayakkabıları, koşu ayakkabıları, sandaletler, bağcıklı ayakkabılar, çorap ayakkabılar, botlar var. Spor ayakkabı modelleri bile farklılık gösteriyor: bazen yüksek bilekli veya orta kesim. Yalınayak ayakkabı türlerinin geniş yelpazesi, tabletime hayranlıkla bakmamı sağladı.

İster dinamik, zarif, abartılı, egzotik, klasik, gündelik, sofistike, retro, romantik, sportif olsun; her tarz ve her renk mevcut. İster tek renkli, ister neşeyle renkli. İster ışıltılı metalik, ister objektif ve temiz.

Buna göz alıcılar da eklendi. Rengarenk taban ve ayakkabı bağcıkları, ışıltılı taş uygulamaları, ışıltılı payetler, çiçek işlemeleri, zarif danteller, havalı perçinler, gümüş ve altın tokalar, örgü askılar.

Mükemmel yalınayak ayakkabılarla ilgili hayallerim ve fikirlerim vardı. ZAQQ beni uyandırdı ve şunu açıkça belirtti: Rüyalarım sadece gerçek gibi görünmüyor, aynı zamanda öyle!

Her yalınayak ayakkabının en önemli parçası olan sevgili dış tabanım bile farklı varyasyonlarda sunuluyor. Yastıklamalı veya yastıklamasız (bunun pişirmeyle hiçbir ilgisi yoktur, adım attığınızda oluşan kuvveti emme işleviyle ilgilidir) ve farklı taban kalınlıkları ve diş derinliği.

Özür dilerim, hikayeye dönelim. Bu yüzden ilk yalınayak ayakkabımı özlemiştim ve özlemiştim. Keşke bir sorun daha çıkmasaydı: ZAQQ'da özlem duyduğum o kadar çok özel ve etkileyici tasarım keşfettim ki, bu ayakkabılara hayatım boyunca nasıl para ödeyeceğimi bilmiyordum. Tamam, ben de "daha azının daha fazla" olduğuna karar verdim. Ve işte bu şekilde en sevdiğim yalınayak ayakkabımı buldum: YORQ.

Yalınayak ayakkabılar için büyük bir aşk hikayesinin başlangıcı

Sonunda ayakkabı kutusunu ellerime aldım ve ağır çekimde açtım. Deli olduğumu mu düşünüyorsun? Evet, hayır! Doğru olanı seçmenin her saniyesinden keyif almanız gerektiğini düşünüyorum. Öyleyse devam edelim. Ortaya çıkan şey, aynı dikkatle ve hışırtı sesiyle açtığım koyu siyah kağıt mendildi. Ve işte oradaydı. Arzu nesnem. İlk yalınayak ayakkabım. Sevgilimzzzz!

En kaliteli süet ve Nappa derinin birleşimiyle ustaca hazırlanmış, güzel, orta kesimli bir bot. Kusursuz bir işçilikle benim için yapılmış bir mücevher parçası. Biraz retro ama bir o kadar da çağdaş. Daha yakından baktığımda başka bir vurgu fark ettim: görsel topuk. Biraz çizme kılığında bir iş ayakkabısına benziyor. En ince ayrıntısına kadar zekice düşünülmüş.

“Yeni adamımla” ilk yürüyüşüm elbette bir rüyaydı. Bu arada, ayakkabıyı kırmam ya da yavaş yavaş çıplak ayakla yürümeye alışmam gerekmedi. Neden? Çıplak ayakla yürümeye de alışmam gerekmiyor.

Ve bir kez daha anladım ki, ayaklarımız bizi hayatımız boyunca binlerce kilometre taşıyor ve bu nedenle en iyisine layık. Artık başka ayakkabı giymek istemiyorum. Çok fazla koşma hissinden keyif aldım ve sevmeye başladım.

Artık yeni kötü alışkanlığımı tatmin etmek için iç mekan mobilyalarımın neredeyse tamamını sattığım ve dairede bulaşık yerine yalınayak ayakkabılarım olduğu için, sonunda mutlu ve memnun bir şekilde arkama yaslanabilirim. Hayır, elbette bu sadece eğlenceliydi. Çıplak ayaklı ayakkabılarımdan tam olarak bir parça daha fazla tabak takımım var.

Vardığım sonuç: Mükemmel yalınayak ayakkabıyla hayattan daha fazla hissedebilir ve keyif alabilirsiniz.